Ivar Virginia rijdt heel Nederland door met trillingsmeters, sensoren en geluidsmeters. Wij spraken hem over zijn eerste werkdag, zijn voetbaldroom en de les die hij leerde toen hij ooit te lang doorging. Als jonge voetballer was Ivar op weg om prof te worden, tot hij in een wedstrijd een flinke spierscheur opliep. Hij deed wat hij altijd doet als het zwaar wordt: doorgaan. De droom hield op, maar de eigenschap bleef.

Ivar Virginia kwam binnen via een tip

Bij Quattro Expertise kwam Ivar binnen via Igor, een vriend die hier al werkte. Igor was ooit begonnen als ICT’er, zag van dichtbij hoe het er in de buitendienst aan toeging en dacht meteen aan Ivar. Jij hebt ambities, zei hij, dit is iets voor jou. Ivar hoefde niet lang na te denken. “Het was voor mij een nieuw pad. Een nieuw avontuur. Maar ik hou van uitdagingen.”

Net als Igor kwam hij binnen via een traject van het UWV. Geen standaard sollicitatieroute dus, en juist daarom zijn we er trots op. Wie verder kijkt dan de gebaande paden, vindt talent op plekken waar niemand zoekt.

Een klein projectje om mee te beginnen

Zijn eerste werkdag draaide hij in het monitoringsteam, samen met collega Raf Cocu. Bewust een klein project, rustig opgebouwd, alles goed uitgelegd. Zijn teamleider Mike kwam die dag ook even kijken, terwijl iedereen weet hoe vol zijn agenda zit. “Hij neemt de tijd voor zijn team.”

Het resultaat van die eerste dag vat Ivar zelf het beste samen. “Ik kon vol trots thuis vertellen dat ik een hele leuke werkdag heb gehad.”

Van eerste dag naar werknemer van de maand

Wie Ivar nu aan het werk ziet, herkent de beginner van toen amper terug. Voordat ergens de eerste schop de grond in gaat, staat hij al op locatie om hoogtebouten te plaatsen voor de nulmetingen. Hij plaatst en kalibreert trillingsmeters, werkt met sensoren en geluidsmeters en voerde onlangs zelfs zijn eerste inclinometing uit. Ondertussen stemt hij met opdrachtgevers af welke werkzaamheden er voor de monitoring op een project nodig zijn.

Mike riep hem al uit tot werknemer van de maand. En Ivar wil verder. “Ik hou van nieuwe ideeen, nieuwe plannen, nieuwe ontwikkelingen. Ik wil zo breed mogelijk.”

Bij Ivar Virginia is het ineens een feestje

Voordat Ivar een trillingsmeter plaatst, belt hij eerst netjes aan bij de bewoners. Wat daar gebeurt, is misschien wel zijn grootste talent. Hij krijgt complimenten aan de deur, wordt met een glimlach uitgezwaaid en collega’s sturen hem inmiddels bewust naar adressen waar het contact stroef loopt. “Ze sturen mij ernaartoe en het is ineens heel anders. Het is een feestje.”

Zijn geheim is geen trucje. “Ik luister heel graag naar de bewoners. Ik neem de tijd. Het zijn die kleine dingen die ze heel fijn vinden.” En precies daar draait ons werk om. Een meting geeft pas rust als de mensen achter de voordeur zich gezien voelen.

Op tijd aan de bel trekken

Toch is er ook een andere kant aan die tomeloze energie, en daar is Ivar eerlijk over. Eerder in zijn loopbaan ging hij te lang door, ook toen zijn lichaam allang signalen gaf. Net als die spierscheur op het voetbalveld: met doorgaan werd het alleen maar erger.

Die les zit er inmiddels diep in. “Die symptomen herken ik nu. Als ik merk dat het voor mij te veel wordt, trek ik meteen aan de bel.” En hij staat er niet alleen voor. Mike belt zijn mensen elke dag even om te horen hoe het gaat.

Blijf doen wat je leuk vindt

Aan het eind van het gesprek vragen we wat hij wil meegeven aan iedereen die dit leest. “Blijf dingen doen die jij leuk vindt. Hou dat vast. Als je begint met van jezelf te houden, ontstaat er vanzelf ruimte om ook van anderen te houden.”

Een bewoner zei het laatst nog tegen hem aan de deur. Wat je geeft, krijg je terug. Bij Ivar klopt dat elke dag.

Net als zijn collega kwam Ivar binnen via een traject van het UWV.