Vijf minuten inwerken op de waterpas

Het toestel stond al aan toen Bryan het kreeg. Iemand had een projectje aangemaakt, drukte hem een tekening in de hand en wenste hem succes. Dat was, jaren geleden, zijn inwerkperiode op de waterpas. Vijf minuten. Zo gaat dat vaak in dit vak. Bijna niemand die meet of opneemt heeft ervoor in de schoolbank gezeten.

De eerste meting van die dag klopte niet, de tweede wel. “Ik werd erin gegooid en moest het zelf uitzoeken,” zegt Bryan, zonder een spoor van wrok. “Maar daardoor ken ik wel alle ins en outs. Ik kan iedereen door de telefoon vertellen op welke knop hij moet drukken.”

Landmeten leren door op iedere knop te drukken

Die vijf minuten waren het begin. De rest leerde hij zichzelf. “Ik druk op iedere knop die ik tegenkom.” ’s Avonds op de bank dacht hij na over wat hij overdag had gezien, de volgende dag testte hij het uit. Zo kwam hij van de waterpas bij deformatiemetingen, waarbij je een heel netwerk van meetpunten op elkaar moet laten aansluiten.

Wie zo leert, maakt iedere fout een keer zelf en vergeet hem daarna niet meer. Daar komt de regel vandaan die Bryan bij Quattro Expertise invoerde en waar hij niet van afwijkt: hoe sterker en uitgebreider het netwerk, hoe makkelijker de metingen.

Met diezelfde blik keek hij naar onze rapporten. Samen met Bart Driessen bouwde hij het programma waarmee we binnenkort gaan rapporteren. “Een opdrachtgever wil gewoon weten of er iets aan de hand is of niet. En als er iets is, waar.” Dus ziet de opdrachtgever op pagina twee een kaart van het project. Is alles groen, dan kan hij verder met zijn dag.

Een familiebedrijf

Dat Bryan niet loslaat voordat iets goed werkt, kreeg hij van huis uit mee. Hij groeide op bij het bedrijf van zijn familie. “Dat was niet altijd gezellig, maar ik heb er hard leren werken. En nooit opgeven, dat is misschien wel het belangrijkste.”

Daar leerde hij nog iets. Er werkte een collega die niet vooruit te branden was, tot Bryan zei dat ze een uur eerder klaar zouden zijn als ze het anders aanpakten. Vanaf dat moment ging die kerel als een speer. “Niemand wil op zijn kop krijgen. Maar geef iemand een klein zetje in de goede richting en hij komt de volgende keer vanzelf.” Zo werkt hij nu nieuwe collega’s in. Hij blijft hameren op wat niet goed gaat tot het wel goed gaat, en altijd positief.

Huidkleurige dopjes

Die werkhouding viel ooit ook Etienne Mureau op. Bryan was twintig toen Etienne hem aannam bij een ander bureau, jaren voordat ze allebei bij Quattro Expertise zouden werken. Half kaalgeschoren hoofd, tattoos en gaten van anderhalve centimeter in zijn oren. “Hij prikte daar zo doorheen.” Bryan droeg lange mouwen, bedekte zijn oorbellen met huidkleurige dopjes en liet als expert vooropnames zien wat hij kon.

Etienne vertrok naar Quattro Expertise. Bryan bleef, stapte over naar het landmeten en werd een ervaren landmeter. Tot hij op vakantie een week op een hotelkamer zat omdat zijn dochtertje de waterpokken had. In die week zag hij een vacature van Quattro Expertise voorbijkomen: gezocht, een landmeter die meer wil dan alleen landmeten. Er zat een bekend gezicht achter. Een koffie met Etienne, en van het een kwam het ander. “Ik heb geen moment spijt gehad.”

Meer dan alleen landmeten

Team Advies en Onderzoek bestond nog niet toen hij binnenkwam. Bryan bouwde het mee op, met Johan Brouwers als leidinggevende. “Johan laat me met rust als ik geen hulp vraag. En als ik hulp vraag, is hij er altijd.” Toen er een tijd iemand uitviel, stond Bryan er vrijwel alleen voor met rapporten en prognoses waar hij nog niet in thuis was. “Een pittige tijd. Maar het is me gelukt.”

Ik laat me niet kisten

Die pittige tijd viel samen met iets waar Bryan niet omheen kon. Vorig jaar hoorde hij, na lang aandringen op een scan vanwege hoofdpijn, dat er iets in zijn hoofd zit. Een tumor in de kleine hersenen, die er waarschijnlijk al twintig jaar zit en bij de laatste controle stabiel was. “Ik heb het er moeilijk mee gehad, vooral vanwege mijn twee kinderen. Dat gaat de hele tijd door je heen.”

Zijn drive is erdoor veranderd. “Vroeger was het faalangst waardoor ik nooit opgaf. Die faalangst is naar de achtergrond verschoven en ik neem mezelf niet meer zo serieus, een fout maken is menselijk. Mijn meiden zijn mijn drive.” Hij is meer zichzelf geworden, zegt hij. Minder filters. “Ik laat me niet kisten.”

Broers

Wat hem ook goed doet, is dat zijn broer Tony Lazeroms sinds een tijdje bij ons werkt, in team Monitoring. Bryan bleef hem destijds aansporen om te komen praten. Op kantoor is Tony gewoon een collega, en dat betekent dat hij niet gespaard blijft. “Integendeel, misschien ben ik nog wel harder voor hem dan voor de rest. Wij zijn vier handen op een buik, yin en yang. Ik ben zo trots op hem.”

Tevreden ben ik nooit

Waar hij over drie jaar tevreden mee zou zijn? Daar heeft hij geen antwoord op. “Tevreden ben ik nooit. Mijn doelen schuiven steeds op. Als expert vooropnames keek ik op naar de landmeters, dus dat werd mijn doel. Als landmeter wilde ik zelf een plan schrijven. Nu ben ik met ontwikkeling bezig. Ik ga gewoon kijken tot hoever ik kan gaan.” Zijn advies voor wie hetzelfde wil is simpel. “Altijd vanuit het goede handelen, zodat je jezelf aan het einde van de dag recht in de spiegel kunt kijken.”

Buiten het werk gamet hij, gaat hij snowboarden met Tony of trekt hij eropuit met zijn vrouw en kinderen. “Ik ben een bodemloze put,” zegt hij zelf. Wie nu als landmeter bij Quattro Expertise begint, krijgt van hem meer dan vijf minuten en een tekening. Benieuwd wat Bryan en zijn collega’s precies meten? Lees meer over onze deformatiemeting.