Guus over groei en verantwoordelijkheid

Vandaag bouwt Guus aan een stevig team in Noord-Nederland. Maar dat begon ergens heel anders.

Leren door te doen

Voordat Guus in de wereld van opnames en monitoring terechtkwam, stond hij in de keuken. Eerst als keukenhulp, later als zelfstandig werkend kok, souschef en uiteindelijk chef-kok. Lange dagen, hoge druk en altijd verantwoordelijkheid. Niet alleen voor het eten, maar ook voor het team, de planning en alles wat mis kan gaan als het tempo hoog ligt.

Die periode vormde hem. Niet inhoudelijk, maar in houding. Hard werken, overzicht houden en niet stoppen als het lastig wordt. In de horeca leer je snel dat er geen pauzeknop is. Dat zit er nog steeds in.

Toen hij voelde dat het tijd was voor iets anders, wist hij vooral één ding zeker. Het moest anders. Minder avonden, minder weekenden en meer ruimte om zijn leven opnieuw in te richten. Via een vacature die terechtkwam bij zijn schoonzus die bij Randstad werkte, belandde hij bij Quattro Expertise. Zonder groot plan, maar met een open houding.

Met beide voeten in het veld

Zijn start was praktisch. Als opname-expert ging hij op pad om gebouwen vast te leggen voordat het werk begon. Foto’s maken, situaties documenteren en zorgen dat alles klopt. Het werk was duidelijk en overzichtelijk. En vooral: af.

Guus werkte veel. In projecten zoals de Spoorzone in Groningen zat hij maandenlang vrijwel dagelijks in het Noorden. Duizenden opnames, lange dagen en veel kilometers. Waar anderen het na verloop van tijd routineus vonden worden, bleef hij tempo maken. De mentaliteit uit de keuken hielp hem vooruit.

Juist doordat hij zoveel buiten was, begon hij het vak te begrijpen. Niet alleen wat er vastgelegd moest worden, maar ook waarom dat belangrijk was. Hij zag hoe projecten liepen, waar risico’s ontstonden en hoe belangrijk het was om vooraf scherp te zijn.

Van vastleggen naar volgen

Na verloop van tijd kwam er meer bij. Monitoring werd een steeds belangrijker onderdeel van zijn werk. Niet alleen kijken naar de startsituatie, maar volgen wat er tijdens een project gebeurt. Trillingen, bewegingen en veranderingen in de ondergrond. Inzicht krijgen in processen die normaal onzichtbaar blijven.

Die fase bracht meer inhoud en meer verantwoordelijkheid. Guus merkte dat hij het leuk vond om vooruit te denken. Om niet alleen te registreren, maar ook te anticiperen. Tegelijkertijd begon het te kriebelen. Hij wilde meer invloed hebben, meer contact en meer samenhang in zijn werk.

De stap naar accountmanagement voelde daardoor logisch. Niet als een afscheid van het veld, maar als een verdieping ervan. In gesprekken met opdrachtgevers merkte hij dat zijn ervaring buiten het verschil maakte. Hij wist waar hij het over had. Dat gaf vertrouwen en zorgde voor korte lijnen.

Het Noorden als vanzelfsprekend werkgebied

Guus kwam door aanvragen steeds vaker in het Noorden terecht. Eerst voor projecten, later als vast aanspreekpunt. Groningen, Overijssel, Gelderland, Friesland en Drenthe werden vertrouwd terrein.

De manier van werken paste bij hem. Nuchter, direct en zonder omwegen. Geen grote verhalen, maar doen wat nodig is. Opdrachtgevers wisten hem te vinden, omdat hij snel schakelde en duidelijk was. Dat werkte.

Langzaam groeide het besef dat hier meer mogelijk was. Niet alleen losse opdrachten, maar een vaste aanwezigheid. Een team dat lokaal werkt en begrijpt wat er speelt. Dat idee liet hem niet meer los.

Bouwen aan een team

Vandaag werkt Guus samen met een groeiend team in Noord-Nederland. Samen met collega’s als Mark, Marnix Lamper, Daniel en hans kleinsman bouwt Guus aan een team dat steeds steviger geworteld raakt in de regio. Zijn ambitie gaat verder dan zijn huidige rol. Hij wil bouwen aan een volwaardige vestiging. Een plek waar kennis wordt gedeeld, waar mensen zich ontwikkelen en waar verantwoordelijkheid vanzelfsprekend is. In de toekomst kan de aansluiting bij Engius nog meer samenwerking in het Noorden opleveren met bijvoorbeeld Bureau Schmidt of Nepocon.

Leidinggeven is voor hem geen nieuw terrein. In de keuken deed hij dat al. Het verschil is dat hij nu de ruimte heeft om het op zijn manier te doen. Met aandacht, tempo en vertrouwen.

Waar het naartoe gaat

Het verhaal van Guus is geen eindpunt, maar een beweging. Van zoeken naar richting. Van uitvoeren naar bouwen. Van individuele rol naar team.

Het Noorden voelt voor hem niet als een regio waar hij werkt, maar als een plek waar hij iets wil neerzetten. Stap voor stap, project voor project.

Niet door veel te zeggen. Maar door het gewoon te doen.