De ondernemer in de volgende COVID-19 fase

Medio maart 2020 zag het er voor ons heel erg donker uit. Opdrachtgevers die opdrachten uitstelden, aanvragen die uitbleven en een planning die leeg liep. Bovendien was er heel erg veel onzekerheid in Nederland. Wat gaat de regering besluiten, gaan we allemaal binnenblijven? Of kunnen we toch nog iets blijven doen met een beetje gezond verstand? 

Het bleek een intelligente lockdown te worden. De intrede van de 1,5 meter economie. Voor ons betekende dit dat we langs het randje konden blijven lopen. Na circa 2 weken kwamen de aanvragen weer op gang en leek het of Nederland, of althans in onze business, even in shock was of moest leren om met thuiswerken om te gaan, maar daarna veerkracht toonde. Dat opdrachtgevers zich realiseerden dat het ook belangrijk is om  ook de bouw en infra aan de gang te houden. Natuurlijk, ook wij hebben NOW steun aangevraagd, maar met een fabelachtige energie van onze collega’s weten we weer vooruitgang te boeken. We leven van week tot week, maar het lukt. We vinden samen met opdrachtgevers en ons netwerk nog klussen die gedaan moeten worden. We are kicking the can down the road. Fantastisch. 

Intussen zijn we een maand verder na de intrede van de COVID-19 pandemie in Nederland. We krijgen als Nederland inmiddels weer hoop. De belasting op onze zorgmedewerkers neemt niet verder toe, het gebruik van IC bedden lijkt zijn piek te hebben bereikt. Gaaf om vast te stellen dat de maatregelen die onze regering heeft voorgesteld blijken te werken en dat we onder de 1300 COVID-19 patienten op de IC’s blijven. 

De ontwikkeling van deze landelijke getallen loopt parallel aan de ontwikkeling die ik in ons bedrijf Quattro Expertise BV waarneem. En dan doel ik op de bedrijfsmatige gezondheid ervan. Als ik erop terugkijk zijn we als bedrijf begin maart een kuchje gaan ontwikkelen, maar sloegen we er nog niet op aan. “Gewoon doorgaan” was het devies zoals altijd, gaat vanzelf weer over. Medio maart hadden we het goed te pakken en bleek dat we ziek waren. Erg ziek, er was weinig werk dat op ons wachtte. Een ritje naar de IC voor bedrijven was ons deel. We hebben ons een etmaal heel beroerd gevoeld, maar toen kwam ons afweersysteem in actie. En dat afweersysteem zat hem in mijn collega’s. En we lijken er weer bovenop te komen. Net als Nederland. 

Nu is de situatie ontstaan dat er weer enige controle lijkt te zijn en we over de problemen van vandaag en morgen kunnen kijken. In de media komen nu ook meer en meer stemmen los over de economische schade die we als individu, gezin, bedrijf, land en wereld lijden. Lastige beslissingen liggen in het verschiet waarbij levens van mensen centraal staan. Een ethische oorlog gloort: beschermen we nu de levens van – vooral oudere- mensen, of die van toekomstige generaties? Wat is humaan, wat is wenselijk, wat is mogelijk? Dat wordt wellicht nog een grotere uitdaging voor onze parlementaire democratie. Zal politiek gezien daar het organiseren van genoeg IC bedden bij verbleken? Ik vrees het. 

Zo ook weer de parallel met de bedrijven in Nederland. De volgende fase. We zien een flinke recessie aankomen, in de verte wordt het grauw. De branche waar wij in zitten, de bouw en infra, zal in Q3 en Q4 zeker tekenen van minder bedrijvigheid laten zien. Lopende projecten worden nu nog afgemaakt, maar daarna is geld nodig om de bouw- en infra aan de gang te houden. Daar moeten we nu plannen en keuzes voor gaan maken, we kunnen dat probleem niet al te lang voor ons uit blijven trappen. Improvise, adapt and overcome. Kunnen we het nog een keer? 

Bel ons